Ostatni oddech słońca przynosi wiatr
pod złotą łunę pod świata płonący dach
z nad rzeki wspomnień obraz unosi się
dom twój daleki, zgubiony dawno gdzieś
Z dala od bliskich, tak nagle rzucił los
w gwarze tajemnic brzmi nowy nieznany głos
znad rzeki wspomnień obłok unosi się
dom twój daleki zgubiony dawno gdzieś
refren:
Wyciągnij dłonie i chwyć marzenie
ono rozproszy złej nocy cienie
niechaj nadziei skrzydła białe
z powrotem niosą cię jak ptak
Wyciągnij dłonie i chwyć marzenie
ono rozproszy złej nocy cienie
niechaj nadziei skrzydła białe
z powrotem niosą cię jak ptak
I wtedy czujesz, jak dobrze może być
kiedy bezpiecznym snom już nie zagraża nic
znad rzeki wspomnień księżyc odsuwa mgłę
dom twój daleki, znowu odpływa gdzieś.
refren:
Wyciągnij dłonie i chwyć marzenie
ono rozproszy złej nocy cienie
niechaj nadziei skrzydła białe
z powrotem niosą cię jak ptak
Wyciągnij dłonie i chwyć marzenie
ono rozproszy złej nocy cienie
niechaj nadziei skrzydła białe
z powrotem niosą cię jak ptak
Ostatni oddech słońca przynosi wiatr…
Wyciągnij dłonie i chwyć marzenie…